Eiwitten hebben een bijzondere eigenschap: ze binden water en vormen schuim, vergelijkbaar met wat er gebeurt met zeep of eiwit. Normaal gesproken functioneren de nieren als een zeer fijn filter dat gifstoffen en overtollig vocht verwijdert, terwijl waardevolle stoffen zoals eiwitten worden vastgehouden.
Wanneer dit filter beschadigd raakt, beginnen eiwitten in de urine te lekken. Bij het plassen produceren deze eiwitten een dichter, hardnekkiger schuim dat niet snel verdwijnt. Het is belangrijk om te benadrukken dat een kleine hoeveelheid schuim af en toe normaal kan zijn. Het waarschuwingssignaal verschijnt wanneer het schuim:
Overvloedig
Herhalend
Volhardend
Moeilijk te verdrijven
Het is geen op zichzelf staand incident, maar een terugkerend patroon.
