Om de liefde te zien waar ze zich verbergt.
Ik zat daar tot de schemering, mijn hart zwaar maar vreemd genoeg vredig. Jarenlang was ik ervan overtuigd geweest dat ware liefde zich moest uiten. Ik had het mis.
Sommige mensen betuigen hun liefde in absolute stilte. Ze dragen hun verdriet als een omhulsel, niet uit egoïsme, maar om degenen die ze dierbaar zijn te beschermen.
Juliens zwijgzaamheid was geen leegte. Het was een stemloze pijn, die zich transformeerde in een zo intense liefde dat ze alleen tot uitdrukking kon komen door middel van geheime gebaren en woorden die voor niemand bestemd waren.
Door dit te begrijpen, vond ik eindelijk wat ik al zo lang zocht: een bitterzoete sereniteit, die weliswaar laat kwam, maar volkomen oprecht was.