De late onthulling
Twaalf jaar later hoorde ik van zijn plotselinge dood. Tegen alle verwachtingen in werd ik overvallen door verdriet met een hevigheid die ik was vergeten. Een paar dagen na de begrafenis werd er op mijn deur geklopt: het was zijn tweede vrouw. Met trillende stem vertelde ze me dat ze me iets belangrijks moest vertellen.
Ze vertelde me over een meer. Een vredig stukje natuur, omringd door bomen, dat ik bijna uit mijn geheugen had gewist. Het was het geheime toevluchtsoord van Julien en onze zoon, een oase van stilte en saamhorigheid, ver weg van de drukte van de wereld.
