‘Maar belangrijker nog,’ zei hij kalm, ‘ik ben Demi’s echtgenoot. En ik wil je bedanken.’
Vanessa’s lippen trilden. « Waarom… waarom? »
‘Voor het buiten zetten van het vuilnis vier jaar geleden,’ antwoordde Marcus. ‘Als je niet zo hebzuchtig was geweest, had ik nooit de meest bijzondere vrouw ontmoet die ik ooit heb gekend.’
De kamer liep sneller leeg dan ik had verwacht.
Familieleden verdwenen spoorloos. Gesprekken stierven midden in een zin. Niemand wilde nog geassocieerd worden met een zinkend schip.
Binnen enkele minuten waren er nog maar vier mensen over.
De waarheid had haar werk gedaan.
Darrens telefoon trilde op tafel.
Marcus stak zijn hand uit en tikte op de luidsprekerknop.
‘Meneer Mitchell,’ klonk een korte, scherpe stem, ‘dit is Wells Fargo. De executieprocedure begint morgen. U heeft dertig dagen om te vertrekken.’
Vanessa liet zich op de bank vallen.
‘De ring!’ riep ze, terwijl ze hem van haar vinger rukte. ‘Die kunnen we verkopen!’
Marcus keek niet eens op. « Dat is synthetisch. Een paar honderd dollar waard. De ring van mijn vrouw is voor meer verzekerd dan dit huis. »
Vanessa gilde en gooide de ring naar Darren. Ze keerden zich tegen elkaar, schreeuwden, beschuldigden elkaar en raakten volledig ontredderd.
Darren knielde voor me neer.
