De vrouw verstijfde even, alsof ze niet zeker wist of ze me goed had verstaan. Toen ze zich omdraaide, waren haar ogen glazig en leek ze op het punt te staan te huilen. Ze bracht er slechts een zacht, trillend « Dank u wel » uit voordat ze met haar drankje wegging. Ik glimlachte even, zei dat het geen probleem was en nam aan dat het verhaal daarmee was afgelopen. We waren tenslotte vreemden voor elkaar.
