We aarzelen vaak om dozen vol oude foto’s te bewaren: ze nemen ruimte in beslag en sommige gezichten zijn onbekend. Toch bieden deze foto’s een inkijkje in onze familiegeschiedenis. Ze vertellen over tijdperken, relaties en momenten die we zelf niet hebben meegemaakt, maar die ons wel hebben gevormd.
Voordat je ze weggooit, waarom organiseer je niet een middag vol herinneringen met de oudere familieleden? Soms herkennen ze gezichten, halen ze vergeten anekdotes naar boven en blazen ze nieuw leven in deze stille momentopnamen. Deze foto’s worden dan ware, gekoesterde objecten, doordrenkt met emotie .
Neem de tijd, zonder je te haasten.
Na een overlijden is er geen haast om een beslissing te nemen. De behoefte om « ruimte te maken » is begrijpelijk, maar sommige herinneringen worden met de tijd waardevoller. Wat vandaag te pijnlijk lijkt, kan morgen een bron van troost zijn.
Dingen op een rijtje zetten, ja. Maar wel rustig aan, luisterend naar je gevoelens zonder jezelf te forceren. Vaak zijn het de simpelste details die jaren later nostalgische gevoelens oproepen en het hart verwarmen.
Want als het om herinneringen gaat, betekent ze te snel weggooien soms dat je meer verliest dan je aanvankelijk dacht achter te laten.
