3) Derde object: foto’s van overleden dierbaren in de boom, rouwkaarsen of ‘lege stoelen’ als tafeldecoratie voor het diner.

Dit punt is het meest gevoelig omdat het voortkomt uit liefde. Veel families plaatsen, wanneer ze iemand missen, een foto van die persoon in de kerstboom of op een centrale plek in de versieringen, soms zelfs met donkere kaarsen of rouwsymbolen, en af ​​en toe zelfs een lege stoel « zodat ze er toch bij zijn ».

De waarschuwing hier doet geen afbreuk aan het geheugen. Integendeel: ze beoogt het te ordenen.

Kerstmis is, theologisch gezien, de viering van de geboorte van het leven. Wanneer het visuele en emotionele centrum gevuld is met tekenen van rouw, gebeurt er het volgende:

Gezonde vreugde wordt geblokkeerd.

Het diner wordt een « ritueel van verdriet ».

Kinderen en levenden zitten gevangen in een nostalgie die geen genezing brengt.

Herinneren is niet hetzelfde als oproepen. Eerbiedigen is niet hetzelfde als een emotioneel mausoleum bouwen.

Wat te doen: Bewaar die foto’s met liefde in een album of op een discreet plekje, bid voor je dierbaren en laat de kersttafel een uiting zijn van leven, saamhorigheid en hoop.

Hoe je de leegte na het schoonmaken van het huis kunt vullen: Een belangrijk idee: het is niet genoeg om te verwijderen wat verwarring zaait; je moet inwijden wat overblijft. Anders zal het huis opnieuw gevuld raken met lawaai, consumentisme of bijgeloof.