1) Eerste item: Kobolden, Gnomen en « Magische Elfen »

In veel huizen zijn figuurtjes van kerstelfjes, kabouters of goblins een vertrouwd gezicht geworden: poppen met lange hoeden, puntige oren, ondeugende glimlachen of ‘stoute elfjes’ die door het huis bewegen als onderdeel van een spelletje.

De waarschuwing is duidelijk: het christelijke kerstfeest viert Christus, de Heilige Familie, de engelen en de herders, niet ‘bosgeesten’ of folkloristische wezens.

Het probleem is vanuit dit perspectief niet de pop zelf, of die nu van plastic of keramiek is gemaakt, maar wat ze vertegenwoordigt en hoe ze wordt gebruikt:

Wanneer ze namen krijgen, worden aangesproken of behandeld alsof ze « levend » zijn, ontstaat er een dynamiek van bijgeloof vermomd als spel.

Er wordt een symboliek van ‘magie’ en ‘ondeugendheid’ gecreëerd waar aanbidding, geloof en eerbied zouden moeten heersen.

Simpel gezegd: als iets in je decoratie een ereplaats inneemt en niet naar Christus verwijst, leidt het je af.

Wat te doen: verwijder ze zonder vrees en resoluut, en vul die ruimte op met duidelijke symbolen van geloof (engelen, een kerststal, een ster, bijbelteksten, een betekenisvolle adventskrans, enz.).