Een verwende vrouw noemde mij, een 72-jarige serveerster, ‘onbeleefd’ en liep weg zonder een rekening van $112 te betalen – ik liet haar zien dat ze de verkeerde oma had uitgekozen.

De volgende dagen kwamen er steeds meer mensen naar het restaurant om me te ontmoeten. Ze vroegen naar mijn gedeelte, maakten foto’s en vertelden me dat ik hun held was.

Een van de stamgasten maakte een badge voor me met de tekst: « Esther — De gerespecteerde sheriff van Texas. »

Ik droeg het tijdens elke dienst.

Mensen begonnen speciaal naar het restaurant te komen om mij te ontmoeten.

Sabrina is nooit meer teruggekomen.

Maar ik hoorde via via dat ze een excusesvideo had geplaatst. Iets in de trant van « een lesje in nederigheid leren van een oude serveerster ».

Goed zo. Misschien denkt ze er wel twee keer over na voordat ze iemand behandelt alsof diegene onzichtbaar is.

Want in dit restaurant, en in deze stad, is respect geen keuze.

Het is het complete menu.

Sommige mensen denken dat je met de leeftijd minder scherp wordt. Dat klopt niet. Het betekent alleen dat ik meer tijd heb gehad om mijn schietvaardigheid te perfectioneren.

Ze zal wel twee keer nadenken voordat ze iemand behandelt alsof diegene onzichtbaar is.