Een verpleegkundige gespecialiseerd in terminale zorg deelt een beweging die mensen maken wanneer ze de dood naderen.
« Mensen zeggen vaak dat ze iemand zien, een geliefde, een huisdier, zelfs een engel of een helder licht, » legde ze uit. « Soms zeggen ze helemaal niets, maar strekken ze hun hand uit, alsof ze een aanwezigheid voelen. »
Tijdens deze handelingen ervaren de patiënten geen ongemak. Integendeel, ze lijken zich op hun gemak te voelen.
« Sterker nog, ze lijken er juist troost uit te putten, » zei ze. « Deze visioenen, ongeacht hun oorsprong, brengen mensen vaak een diep gevoel van kalmte. »
