Drie jaar geleden heb ikeen van mijn tweelingdochters begraven.

Sindsdien draag ik elke dag de last van dat verwoestende verlies met me mee. Dus toen Lily’s juf op haar eerste schooldag in groep 1 terloops zei: « Je doet het allebei geweldig », hield ik bijna mijn adem in.

Ava was plotseling overleden aan hersenvliesontsteking na een hoge koorts. De dagen in het ziekenhuis waren een waas van fel licht, piepende apparaten en stille, voorzichtige woorden van de artsen. Vier dagen nadat ze was opgenomen, was ze er niet meer. Ik kan me de begrafenis nauwelijks herinneren. Er is een leegte in mijn geheugen waar afscheid zou moeten staan. Ik weet alleen dat ik doorging omdat Lily me nodig had.