Het voelde precies als de perfecte setting voor een huwelijksaanzoek. Haar hart klopte al in haar keel van spanning sinds ze aankwamen en plaatsnamen.
Hij bestelde een van de duurste wijnen op de menukaart.
‘We vieren vanavond iets belangrijks,’ kondigde hij aan, terwijl hij zijn glas naar het hare ophief.
Wat vieren ze precies? vroeg ze zich in stilte af, terwijl ze nerveus steeds haar haar in model bracht.
Ze bleef steeds in zijn jaszak kijken, alsof ze half zo oud was als zij en hoopte op vuurwerk en magie.
Een avond die perfect leek. Het
diner was in alle opzichten extravagant: premium biefstuk, prachtig bereide kreeft, bijzondere bijgerechten en uitgebreide desserts die ze niet eens helemaal op konden eten.
Ze praatten en lachten samen en haalden herinneringen op aan hun eerste kleine appartement, de roadtrip waarbij hun auto midden in de woestijn pech kreeg, en het huisdier dat ze steeds maar weer beloofden te adopteren « ooit, binnenkort ».
Ze dacht oprecht dat dit eindelijk het moment was waar ze zo lang op had gewacht.
Toen de rekening op tafel kwam, keek ze er niet eens naar. Ze was te gefocust op het kalmeren van haar ademhaling en haar bonzende hartslag.
Hij pakte het biljet op en bekeek het.
