In veel huizen zijn honden niet langer alleen huisdieren. Voor miljoenen gezinnen zijn ze onafscheidelijke metgezellen geworden die dezelfde ruimtes, dagelijkse routines en in veel gevallen zelfs de slaapplaats delen.
Onlangs vestigde een priester echter de aandacht op een detail dat volgens hem een diepere betekenis heeft dan de meeste mensen zich voorstellen: honden die in huis slapen.
Los van praktische redenen of gewoontes, richtte zijn reflectie zich op het spirituele en emotionele aspect dat mogelijk schuilgaat achter dit zeer nauwe samenleven.
