Een grappig verhaal dat niet afloopt zoals verwacht.
Een priester en een non waren verdwaald in een sneeuwstorm. Na een tijdje stuitten ze op een kleine hut.
Uitgeput wilden ze gaan slapen. Er lag een stapel dekens en een slaapzak op de grond, maar er was maar één bed.
Als een echte heer zei de priester: « Zuster, slaap maar in het bed. Ik slaap op de vloer in mijn slaapzak. »
Net toen hij in de zak werd gelegd en in slaap begon te vallen, zei de non: « Vader, ik heb het koud. »
Hij kroop uit de slaapzak, stond op, pakte een deken en legde die over haar heen.
Hij kroop weer in zijn slaapzak en begon in slaap te vallen toen de non herhaalde: « Vader, ik heb het nog steeds erg koud. »
Hij kwam uit de tas, stond op, dekte haar toe met een andere deken en ging weer liggen. Net toen hij zijn ogen sloot, zei ze: « Vader, ik heb het zo koud. »
Deze keer bleef hij liggen, knipoogde en glimlachte. Toen zei hij: « Zuster, ik heb een idee. We zijn hier, midden in de natuur, waar niemand ooit zal weten wat er is gebeurd. Laten we doen alsof we getrouwd zijn. »
De non antwoordde zachtjes: « Dat bevalt me prima. »
Waarop de priester riep: « Welnu, sta op en ga je eigen deken halen! »
Ach, de geneugten van het huwelijk!
Ik hoop dat deze grap je aan het lachen maakt! Fijne dag!
