In de laatste levensfase zien zorgverleners soms intrigerende gebaren. Volgens een Amerikaanse verpleegkundige strekken sommige patiënten hun handen naar de hemel uit, alsof ze iemand onzichtbaars willen aanraken. Het is een fenomeen dat zowel fascineert als vragen oproept.
Sommige ervaringen die mantelzorgers meemaken, blijven in hun geheugen gegrift. Op afdelingen voor palliatieve zorg zien professionals soms verrassend gedrag dat zowel families als medische teams intrigeert. Volgens een Amerikaanse verpleegkundige is er één specifiek gebaar dat zeer vaak terugkeert. Een simpele beweging, maar gehuld in mysterie, die nog steeds fascinatie en reflectie oproept.
Een verrassend gebaar dat vaak wordt waargenomen bij terminaal zieke patiënten.
Katie Duncan, een verpleegkundig specialist in Maryland, VS, werkt al jaren met mensen die gespecialiseerde zorg in de laatste levensfase nodig hebben. Door haar ervaring heeft ze bepaalde terugkerende gedragingen bij haar patiënten opgemerkt.
Eén ervan had een bijzonder grote impact op haar.
Volgens haar hebben veel mensen de neiging om hun armen omhoog te strekken, alsof ze iets proberen te grijpen of een onzichtbare hand boven zich proberen te houden.
« Je kunt letterlijk zien hoe de persoon zijn arm opheft, alsof hij iemand probeert aan te raken, » legt ze uit in een video die op sociale media is gedeeld.
Voor de aanwezige familieleden kan dit moment verrassend, soms zelfs ontroerend overkomen.
En toch is dit gebaar volgens deze verpleegster helemaal niet zeldzaam.
