De dag dat de stoel leeg bleef
Op een maandag kwam hij niet. Om 8:17 keek ik naar de deur. En de volgende dag weer. En de dagen daarna. Zijn huis leek ineens te licht, te leeg. Een maand later kwam er een vrouw binnen. Ze had zijn ogen, en de voorzichtige manier waarop hij de deur opendeed.
Ze legde me uit dat haar vader was overleden. In haar tas zat een oud notitieboekje. Hij schreef er elke dag in. Over zijn leven. En over dit restaurant.
Een herinnering die ik altijd zal koesteren.
Na mijn dienst ging ik op zijn plek zitten en opende het notitieboekje. Tientallen pagina’s. Steeds dezelfde hoek, hetzelfde café, dezelfde serveerster die hem niet opjaagde, die hem echt aandacht gaf…
