In het heetst van de moment: onmiddellijk handelen
De dinsdag daarop wachtte ik niet. Ik pakte zijn spullen in, verving de sloten en stelde een compleet dossier samen met al het bewijsmateriaal dat ik had verzameld.
Bij zijn terugkeer was zijn gezicht volledig ontredderd.
Ik gooide de documenten voor zijn voeten. « Het heeft geen zin om te liegen. Het is voorbij. »
Ik verwachtte woede, zwakke verklaringen of pogingen tot rechtvaardiging. In plaats daarvan zakte hij in elkaar, zijn schouders trillend van de snikken.
Toen sprak hij deze woorden uit, die alles veranderden:
« Voordat je alles kapotmaakt… ik smeek je, bel het nummer op deze bonnen. »
