Het zou een bijzondere avond worden – zo’n avond die je zorgvuldig plant en waar je dagenlang naar uitkijkt.

Ik had geld opzijgezet, mijn woorden zorgvuldig uitgekozen en een tafel gereserveerd in een restaurant dat bekendstond om zijn verfijnde ambiance. Alles aan de plek deed vermoeden dat het gemaakt was voor bijzondere gelegenheden: warme verlichting, smetteloos servies en de belofte van een onvergetelijke ervaring. Toen mijn vriendin arriveerde, deelde haar enthousiasme dat van mij, en even leek het erop dat de avond precies zo zou verlopen als ik me had voorgesteld.

We begonnen ontspannen, deelden hapjes en verhalen en lachten om onze gezamenlijke reis. Maar langzaam veranderde er iets. De ober gedroeg zich vreemd – korte antwoorden, een vleugje ongeduld en een eigenaardige aandrang om naar een andere tafel te gaan vanwege een vage ‘fout’ die nooit werd opgehelderd. Wat soepel en romantisch had moeten verlopen, begon ongemakkelijk aan te voelen, alsof de avond steeds maar weer vastliep.