Twee dagen later keerde Lucas terug naar school. Het lokaal was leeg; hij werd naar de binnenplaats geleid. Op een bankje hield mevrouw Dumas de hand van haar huilende zoon vast, zijn hoofd rustend op haar schouder, terwijl ze zijn haar streelde en voor het eerst in lange tijd oprecht glimlachte. Sindsdien komt Mathis haar elke week opzoeken, en voor dit familiefeest heeft hij haar zelfs mee naar huis genomen.
