Een gesloten deur op vakantie
Telefonisch legde het personeel uit: een 82-jarige bewoonster had zich drie dagen lang opgesloten en weigerde te eten of te praten. Lucas ging naar haar huis, liep door een stille gang en hurkte neer voor een gesloten deur. Hij presenteerde zichzelf niet als een ‘held’, maar gewoon als iemand die wat tijd over had en wilde controleren of alles goed met haar ging.
Na een lange stilte gaf het slot eindelijk mee. In de schemerige kamer zat mevrouw Dumas in een oude fauteuil, tegenover een schaal met koude gevogelte. Toen Lucas haar uitnodigde om mee te eten, antwoordde ze eenvoudigweg: ‘Feestdagen zijn voor mensen die je je herinnert. Dat ben ik niet meer.’
