Wat als het ware wonder van de feestdagen niet onder de kerstboom of in een gebraden kip te vinden is, maar in een simpele deur die op een kier staat? Die avond zal Lucas, een ambulancechauffeur die gewend is aan de meest extreme noodsituaties, een ontmoeting hebben die al zijn zekerheden aan het wankelen brengt: een oudere vrouw, een onaangeroerd dienblad met eten… en een zin die hij nooit zal vergeten.
Een professional die nooit bezwijkt.
Onder zijn vrienden staat Lucas bekend als « degene die altijd kalm blijft ». Tien jaar in de ambulancedienst, nachten tussen oproepen en extreem moeilijke situaties hebben hem aan bijna alles gewend. Hij grapt vaak dat hij meer ellende heeft gezien dan in alle medische dramaseries bij elkaar.
Dus, wanneer hij vertelt hoe een simpel routinebezoek hem in zijn auto tot tranen toe bracht, luisteren we aandachtig. Het was geen spectaculair ongeluk of een dramatische gebeurtenis, maar een telefoontje van een verzorgingstehuis, een paar uur voor de lunch op de laatste donderdag van november, een dag die daar vaak als een grote familiedag wordt gevierd.
