Er zijn momenten in het leven waarop iemands verhaal een onverwachte wending neemt. Voor Ivy brak dat moment aan precies op het moment dat haar opkomende kunstcarrière de aandacht begon te trekken.
grafiek »>
Na jaren van stilte doken de ouders die ooit uit haar leven waren verdwenen plotseling weer op, glimlachend alsof er geen tijd verstreken was. Maar Ivy had jarenlang geleerd om stevig in haar schoenen te staan, dankzij die ene persoon die haar nooit in de steek had gelaten. En nu was ze klaar om zelf te bepalen wat familie werkelijk betekende.
Als Ivy terugkijkt, zegt ze vaak dat haar ouders niet in één dramatische beweging verdwenen. Ze pakten geen koffers in en sloegen geen deuren dicht. In plaats daarvan onttrokken ze zich geleidelijk aan, weekend na weekend, ruzie na ruzie over wie haar moest ophalen. Ze was pas tien toen ze de waarheid begreep.
Ze hadden het niet moeilijk. Ze waren niet overweldigd. Ze waren gewoon verdergegaan naar nieuwe huishoudens en een nieuw leven waar ze niet meer leek te passen.
