‘Dit huis is gekocht met bedrijfsgelden,’ zei ik kalm.

Patricia hapte naar adem toen Jonathans ogen wijd open schoten van afschuw. Voor het eerst begrepen ze allemaal waar de macht werkelijk lag.

De stilte werd zwaar toen Jonathan me aanstaarde, zijn wereld stortte in elkaar. Hij hield vol dat het onmogelijk was, maar ik ging rustig tegenover hem zitten.

‘Dat is heel goed mogelijk,’ zei ik.

Vanessa stond nerveus te wachten en eiste een verklaring. Jonathan negeerde haar en bladerde door de documenten alsof hij hoopte dat ze iets zouden veranderen.

William vroeg me uiteindelijk wat ik hierna van plan was. Ik antwoordde zonder aarzeling.

« Als meerderheidsaandeelhouder van Brooks Logistics heb ik wettelijk de controle over alle activa van het bedrijf, » legde ik uit.

Vervolgens gebaarde ik langzaam de kamer rond. « Dat geldt ook voor dit pand. »

Patricia’s stem trilde toen ze vroeg of dat betekende wat ze dacht. Ik knikte.

Jonathan liet zich in de bank zakken, terwijl Vanessa er volkomen verloren uitzag. Ze vroeg of ik bedoelde dat ik de eigenaar van het huis was.