“Ik ben vanavond hierheen gekomen met één vraag in gedachten. Ik wilde weten of je bij me bent uit liefde of vanwege de levensstijl die ik aan het opbouwen ben. Als je zonder aarzeling jouw deel had betaald, had ik geweten dat je niet verwachtte dat er voor je gezorgd zou worden. Dat is belangrijk voor me. Ik wil een partner, geen afhankelijke.”
Mijn borst trok samen.
De woorden waren even wazig, maar toen herpakte ik me en las de rest.
“Maar toen je weigerde, realiseerde ik me nog iets anders. Je weigerde niet vanwege het geld. Je weigerde uit respect. En dat is het soort vrouw dat ik bewonder. Dus ja, ik heb de volledige rekening betaald. En ik ben weggegaan omdat ik even de tijd nodig had om na te denken.”
Mijn hartslag versnelde.
De laatste zin kwam harder aan dan al het andere.
“Als je hier nog bent als je dit uitgelezen hebt, ben ik buiten.”
Ik ademde langzaam uit.
De serveerster observeerde mijn gezichtsuitdrukking aandachtig. « Gaat het wel? »
