Het gebrek aan dagelijkse communicatie
Soms ontstaat de afstand tussen ouders en kinderen simpelweg door een misverstand. Ouders denken dat ze hun kinderen met rust moeten laten, en kinderen denken dat ze hen lastigvallen als ze te vaak bellen. Daardoor durft niemand echt de eerste stap te zetten.
Toch zijn het de kleine gewoontes die families hecht houden. Een berichtje om te vragen hoe de dag was, een telefoontje op zondag, een uitnodiging voor de lunch… Deze simpele gebaren zijn veel belangrijker dan we beseffen.
Als verwachtingen niet duidelijk worden uitgesproken, interpreteert iedereen de stilte op zijn eigen manier. De één denkt dat hij de ander respecteert, de ander denkt dat hij genegeerd wordt. En er sluipt afstand in zonder dat een van beiden dat echt wil, wat ertoe kan leiden dat kinderen zich zonder duidelijke reden van hun ouders afkeren .
