Toen mijn buren op vakantie gingen, lieten ze een voicemail achter met de vraag of ik hun deurklink met aluminiumfolie kon bekleden.
Ze zeiden niet waarom, en ze klonken gehaast, dus ik stemde toe zonder er verder over na te denken.
Staand op hun veranda met de folie in mijn hand voelde ik me een beetje belachelijk. Toch wikkelde ik het handvat zorgvuldig in en zorgde ervoor dat het goed bleef zitten. Op weg naar huis vroeg ik me af wat de bedoeling was van zo’n vreemd verzoek.
De volgende dagen betrapte ik mezelf erop dat ik steeds naar hun deur keek als ik erlangs liep.
