Die middag, terwijl ze met z’n drieën op de bank zaten, pakte Alex Daniels hand. ‘Kampioen,’ begon hij, zijn stem trillend, ‘weet je nog dat mama je vertelde dat je vader een astronaut was op een heel lange missie?’ Daniel knikte, zijn ogen wijd open en vol verwachting. ‘Nou, de waarheid is… je vader is geen astronaut. Je vader ben ik.’
Daniels ogen werden nog groter, en toen vroeg hij, met de simpele logica van een kind: ‘Waarom waren jullie dan niet bij me? Waarom zijn jullie niet naar mijn verjaardagsfeestje gekomen?’
Alex voelde een brok in zijn keel. « Je vader heeft een enorme fout gemaakt, Daniel. Ik was zo in de war en bang toen je een baby was, en ik wist niet hoe ik de vader moest zijn die je nodig had. Ik ben weggegaan, en dat was het ergste wat ik had kunnen doen. Maar ik ben terug, en ik wil de beste vader ter wereld voor je zijn. Als je me een kans geeft. »
Daniel keek naar Sofia, die hem met tranen in haar ogen toelachte. Toen keek hij naar Alex en wierp zich met ontwapenende onschuld in zijn armen. « Jij bent mijn vader! » riep hij uit, het einde van het verhaal van de astronaut en het begin van een nieuwe realiteit.
Alex’ leven veranderde radicaal. Zijn miljoenenimperium was niet langer het middelpunt van zijn universum. Nu was de tijd die hij met Daniel en Sofia doorbracht zijn ware rijkdom. Hij investeerde in projecten die de gemeenschap ten goede kwamen en richtte stichtingen op voor alleenstaande moeders en kinderen in een kwetsbare positie. Hij kocht een groter huis voor Sofia en Daniel, maar zorgde ervoor dat zij de eigenaar werd, niet als een geschenk, maar als compensatie voor het onrecht dat hen was aangedaan. Zelf verhuisde hij naar een huis in de buurt, zodat hij aanwezig kon zijn in het leven van zijn zoon.
Alex en Sofia hebben hun romantische relatie niet nieuw leven ingeblazen, maar ze smeedden wel een onbreekbare vriendschap en een hechte band in het opvoeden van hun kinderen. Alex’ « miljoen dollar schuld van het hart » werd niet afbetaald met geld, maar met tijd, berouw en onvoorwaardelijke liefde. Hij leerde dat de ware waarde van een man niet schuilt in de omvang van zijn bankrekening of zijn imperium, maar in de diepte van zijn familiebanden en zijn vermogen om lief te hebben en het goed te maken. Daniels glimlach en de rust in Sofia’s ogen waren nu zijn kostbaarste bezit.
