Brandon liet me niet uitpraten. Hij legde de bewakingsfoto’s op het bureau.
Nicole betreedt het Four Seasons hotel.
Nicole gebruikt een toegangskaart.
Nicole vertrok enkele uren later.
« Drie bezoeken sinds je operatie, » zei Brandon. « Dit is niet nieuw. Dit speelt al een tijdje. »
Ik voelde de kamer kantelen, mijn lichaam reageerde voordat mijn geest het kon bevatten.
‘Ze hebben een affaire,’ zei ik.
‘Ja,’ zei Brandon. ‘Maar dat is niet het ergste.’
Hij opende een andere map.
‘Nicole Chamberlain,’ zei hij. ‘Dat is haar meisjesnaam. Maar het is niet de enige naam die ze heeft gebruikt.’
Hij schoof een korrelig krantenknipsel naar me toe.
Een societyfoto. Een jonge Nicole. Een jonge Julian Mercer.
Betrokken.
Phoenix. 2000.
« Ze was met hem verloofd voordat jij haar ooit ontmoette, » zei Brandon. « De verloving werd verbroken vlak voor het schandaal rond Mercer. »
Mijn mond werd droog.
« En toen, » vervolgde Brandon, « verdwijnt ze uit Phoenix. »
Hij schoof nog een artikel over het bureau.
Een projectontwikkelaar. James Worthington. Overleden tijdens een routineoperatie.
Chirurg: Julian Mercer.
De foto van de weduwe deed mijn hart stilstaan.
Ander haar. Zelfde gezicht.
‘Dat is Nicole,’ fluisterde ik.
‘Rachel Stone,’ zei Brandon. ‘Ze heeft miljoenen verdiend. En is spoorloos verdwenen.’
De puzzelstukjes vielen met een misselijkmakende helderheid in mijn hoofd op hun plaats.
‘Ze hebben hem vermoord,’ zei ik.
‘Waarschijnlijk wel,’ antwoordde Brandon. ‘En ze hebben ervan geleerd.’
Ik staarde naar het bureau, naar de jaren van mijn leven die samenvielen in één afschuwelijk besef.
‘Dit was gepland,’ zei ik. ‘Vanaf het begin.’
Brandon knikte.
“En nu zijn ze weer aan het plannen.”
De woorden maakten me niet bang zoals ze hadden moeten doen.
Ze hebben me gefocust.
‘Ze raken mijn dochter niet aan,’ zei ik. ‘Nooit.’
Brandons blik werd scherper. « Toen zetten we een val op. »
De volgende twee weken vlogen voorbij in een waas van voorbereiding. Brandon installeerde camera’s en microfoons in Mercers penthouse. Hij schakelde een rechercheur in die hij vertrouwde, een man die al jaren wachtte tot Mercer een fout zou maken.
Ik heb mijn rol perfect vervuld.
Ik vertelde Nicole dat ik me beter voelde. Ik ging weer aan het werk. Ik had het over de inspecties op de RiNo-locatie. Ik klaagde over de steigers alsof ik geen idee had dat zijn eigen dood in scène werd gezet.
De avond dat Brandon zei dat alles klaar was, voelde ik me griezelig kalm.
