Ik ondertekende de begunstigingsverklaring die Pierce voor me had neergelegd. Mijn hand trilde niet.

Richard dreigde met jarenlange rechtszaken. Pierce onthulde kalm een ​​procesfonds dat Ethan al had opgericht, met een clausule die terugbetaling verplicht stelde als ze de zaak zouden verliezen.

Het vervalste testament werd ter analyse opgestuurd.

Weken later bevestigde het handschriftonderzoek dat het niet Ethans handtekening was.

De wedstrijd werd minder spannend. En vervolgens liep het vast.

NCIS heeft een onderzoek ingesteld naar de daarmee verband houdende financiële transacties.

Er volgde een stilte.

Eind oktober stond ik alleen in het huis in Maple Ridge. Ethans spullen stonden er nog. In de slaapkamer, onder een lade van een commode waar hij vroeger reservesleutels bewaarde, vond ik een laatste briefje.

‘Als je thuis bent,’ stond er, ‘betekent dat dat je nog overeind staat. Ik kon niet blijven. Maar ik had dit gepland. Ze denken dat liefde zwakte is. Ik weet wel beter.’

Ik zat op de grond en hield het vast terwijl de schemering buiten inviel.

Voor het eerst sinds de begrafenis voelde de stilte niet leeg aan.

Het voelde als ruimte – ruimte die Ethan voor me had gecreëerd, zelfs nadat hij er niet meer was.