Geschokt en gekwetst nam ik onmiddellijk contact op met mijn advocaat en liet haar uit mijn testament schrappen. Ik zei tegen mijn zoon: « Dat meisje hoort niet bij de familie, ze krijgt mijn erfenis niet! » Hij keek me alleen maar aan, glimlachte flauwtjes en zei niets.
Later die avond kreeg ik een verschrikkelijk telefoontje van mijn advocaat. Hij vertelde me dat mijn zoon had verzocht om zijn twee andere kinderen – mijn biologische kleinkinderen van 12 en 8 jaar – ook uit mijn testament te weren. Mijn zoon had hem verteld dat ze geen cent van me wilden hebben.
Ik was er kapot van. Ik probeerde mijn zoon te bellen, maar hij nam niet op. Omdat ik dacht dat hij boos was en even tijd nodig had, besloot ik te wachten tot hij gekalmeerd was.
