Ik heb geen moment geaarzeld.
Ik liep ernaartoe en legde de cadeaubon voorzichtig op tafel.
‘Dit was van mijn grootmoeder,’ zei ik zachtjes. ‘Ze zou gewild hebben dat jij het had.’
De vrouw keek op, eerst verward, daarna overmand door emoties. De tranen stroomden over haar wangen.
‘Je weet niet wat dit betekent,’ fluisterde ze.
En plotseling deed ik het.
Het ging niet om het geld.
Het ging om waardigheid. Opluchting. De stille redding die niemand anders ziet.
