Hij nam meteen op.Geen aarzeling. Geen verwarring. Alleen mijn naam, uitgesproken zoals hij dat altijd deed – vertrouwd, ongedwongen. Even kon ik niet spreken. Toen ik eindelijk uitlegde waar ik was, klonk mijn stem dunner dan normaal. Er viel een korte stilte, lang genoeg om oude angsten weer op te rakelen. Toen zei hij simpelweg: ‘Blijf staan. Ik blijf hier.’
Geen vragen. Geen bitterheid. Geen verwijzing naar de jaren die we verloren hadden.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️
Advertentie
