Mijn zoon werd in zijn laatste dagen in de steek gelaten… Wat ik na zijn begrafenis aantrof, veranderde alles.
Toen mijn zoon drieëndertig werd, veranderde de ziekte eindelijk van een tijdelijke zorg die we konden negeren in een onontkoombare realiteit. Het begon met subtiele tekenen: een onverklaarbare vermoeidheid, terugkerende pijnen en een steeds langer wordende agenda met afspraken bij verschillende specialisten. Toen kwam de diagnose, met een zware, definitieve toon uitgesproken door een arts … Lire plus