Om 5 uur ‘s ochtends kreeg ik een telefoontje. « Kom je dochter ophalen. » Toen ik aankwam, was ze vastgebonden en snikte ze. « Ik zei dat het uit moest, » huilde ze. « Hij denkt dat dit door jou komt. » Hij stond daar zelfvoldaan en onaantastbaar, zich er totaal niet van bewust dat ik vijftien jaar lang mariniers had getraind in man-tegen-man-gevechten.
Hoofdstuk 1: Het telefoontje van 5 uur ‘s ochtends De digitale klok op het nachtkastje flikkerde van 4:59 naar 5:00 uur. In de absolute stilte van het huis in de buitenwijk klonk de plotselinge trilling van de telefoon op het houten oppervlak als een boormachine. Jack bewoog zich nauwelijks. Hij schrok niet. Dertig jaar bij … Lire plus