Na twee jaar gevangenschap kwam ik thuis en hoorde ik dat mijn tweelingbroer was overleden en dat zijn vrouw het bedrijf had overgenomen. « Hij is zes maanden geleden bij een ongeluk omgekomen, » zei ze emotieloos. Ze wist niet dat hij een wachtwoord voor me had onthouden. Dat wachtwoord gaf toegang tot een verborgen cloudopslag en een bestand dat hij vóór het ongeluk had geüpload. « Ze heeft met de remmen geknoeid, » waarschuwde hij.
“Ze wist niet dat tweelingen meer gemeen hebben dan alleen DNA; we delen geheimen die dieper begraven liggen dan welk graf ze ook zou kunnen graven.” De Greyhound-bus rook naar diesel en wanhoop, een vertrouwde geur waarmee ik de afgelopen vijf jaar had moeten leven. Terwijl de ijzeren poorten van de staatsgevangenis vervaagden in de … Lire plus
