Voor Caroline van 65 is het geen groot drama, maar wel een dagelijkse bron van frustratie. Telkens wanneer haar man een prijs hoort, begint hetzelfde ritueel. Niet denken in euro’s, maar meteen terugrekenen naar guldens. “Dan sta je bij de supermarkt en hoor ik hem mompelen: dat is bijna vijftien gulden. Ik word er gek van.”
Alsof de euro nooit is gekomen
Volgens Caroline is haar man blijven hangen in een tijdperk dat al ruim twintig jaar achter ons ligt. “We hebben sinds 2002 de euro. Dat is langer geleden dan sommige huwelijken duren. En toch doet hij alsof die munt morgen weer wordt afgeschaft.”
Een kop koffie op het terras, een nieuwe jas, een rekening van de garage. Alles wordt omgerekend. “Het maakt niet uit wat het is. Hij kan het niet laten. En altijd met dat verontwaardigde gezicht, alsof hij persoonlijk wordt opgelicht.”
