Zonder telefoon hoor je er niet meer bij
Volgens Anne worden ouderen steeds vaker buitengesloten. Niet expres misschien, maar het effect is hetzelfde. “Er zijn heel veel mensen van mijn leeftijd die geen smartphone hebben. Of wel eentje, maar geen idee hebben hoe dit soort dingen werkt. Toch wordt er gedaan alsof iedereen dat maar moet kunnen.”
Zonder telefoon geen menu. Zonder menu geen bestelling. En zonder bestelling geen eten. “Het is eigenlijk heel simpel. Als je niet digitaal mee kunt, lig je eruit.”
Ze benadrukt dat het niet om onwil gaat. “Ik heb mijn hele leven gewerkt. Ik heb me altijd aangepast. Maar nu lijkt het alsof alles ineens moet via schermen en codes. Zelfs iets simpels als uit eten gaan.”
Alles moet digitaal en snel
Restaurants zeggen dat QR codes handig zijn. Geen gedoe met kaarten. Altijd up to date. Minder personeel nodig. Maar volgens Anne is dat precies het probleem.
“Het menselijke verdwijnt. Niemand komt meer vragen hoe het gaat. Je zit eerst minutenlang op een scherm te turen. Dat is toch geen gezelligheid.”
Ze ziet het overal terug. Bij de bank. Bij de dokter. In het openbaar vervoer. “En nu dus ook in het restaurant. Alsof een telefoon belangrijker is dan een mens.”
