Wanneer de androgeenspiegels boven de normale waarden stijgen, kunnen vrouwen hirsutisme ontwikkelen – overmatige, stugge haargroei op plaatsen die normaal gesproken met mannelijke patronen worden geassocieerd, zoals de kin, bovenlip, borst of rug. Een van de meest voorkomende oorzaken is het polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS), dat ongeveer 5 tot 15 procent van de vrouwen in de reproductieve leeftijd treft. PCOS wordt ook geassocieerd met onregelmatige menstruatiecycli, acne, insulineresistentie en een verhoogd risico op diabetes type 2. In ernstigere gevallen kan de gezichtsbeharing zeer uitgesproken worden.
Andere endocriene aandoeningen, zoals het syndroom van Cushing of congenitale bijnierhyperplasie, kunnen ook de haargroei beïnvloeden, vaak in combinatie met andere systemische symptomen. Genetische factoren spelen ook een rol in de manier waarop deze hormonale invloeden zich manifesteren; vrouwen van Mediterrane, Midden-Oosterse en Zuidoost-Aziatische afkomst hebben statistisch gezien een grotere kans op gezichtsbeharing. In veel gevallen is dit een gevolg van erfelijke eigenschappen in plaats van een ziekte, maar de overlap met medische aandoeningen kan de interpretatie bemoeilijken.
Levensstijl, medicatie en innerlijk evenwicht
Hormonen werken niet op zichzelf. Gewichtsschommelingen kunnen de balans tussen oestrogeen en androgeen verstoren, met name bij snelle gewichtstoename of -afname. Insulineresistentie, zelfs zonder PCOS, kan de androgeenactiviteit verhogen en bijdragen aan gezichtsbeharing.
