Waarom zien we het helemaal niet?
We kennen het allemaal: we staren naar een afbeelding, op zoek naar een detail… en niets. Onze blik dwaalt af, onze aandacht verslapt, we denken: « Waar zou het toch kunnen zijn? » Wees gerust, het is geen gebrek aan observatievermogen; het is gewoon dat onze hersenen prioriteit geven aan de meest eenvoudige waarnemingen.
In een scène met vergelijkbare kleuren categoriseert het brein alles snel in dezelfde visuele categorie: hout, bladeren, vegetatie. Daardoor stopt het met analyseren en negeert het de subtielere nuances. Het is een beetje alsof je naar een etalage kijkt zonder het kleine labeltje op te merken dat discreet in een hoekje is weggestopt.
