TOEN DE MUZIEK STOPTE
De bruiloft was precies zoals iedereen had beloofd: felle lichten, eindeloze felicitaties, gelach vermengd met muziek die maar niet leek te verstommen.
Tegen de tijd dat de receptie afgelopen was, draaiden mijn man en ik alleen nog maar op adrenaline en suiker.
Toen de hotelkamerdeur eindelijk achter ons dichtklikte, voelde de stilte heilig aan.
Geen camera’s.
Geen toespraken.
Geen verwachtingen.
Alleen wij tweeën.
We haalden het nauwelijks tot aan het bed of we vielen uitgeput in elkaar, nog half aangekleed, onze schoenen ergens bij de deur geschopt, het zachte licht boven ons nog nagloeiend. Het had onze grootse, romantische eerste nacht als man en vrouw moeten zijn.
In plaats daarvan vielen we binnen enkele seconden in slaap.
