Alleenstaande vader ontslagen omdat hij 27 minuten te laat was – hij wist niet dat de zwangere vrouw op Route 9 de CEO was die zijn toekomst in haar handtas bewaarde.

DEEL 1 — De dinsdag waarop hij eindelijk vroeg vertrok

Dinsdagochtenden waren een routine die Michael Harrison in zijn slaap kon uitvoeren.

Om 5:30 uur
opstaan. Ontbijt voor Lily , zijn 9-jarige dochter .
Rugzak. Haar. Schoenen.
Bushalte om 7:15 uur .

Vervolgens een sprint door de stad om om 8:00 uur aan de slag te gaan bij Morrison Supply Chain Management .

Op 34-jarige leeftijd had Michael de kunst van het alleenstaande vaderschap onder de knie – al is ‘onder de knie’ misschien wat overdreven, gezien hoe vaak hij buiten adem en met excuses thuiskwam.

Maar vandaag had anders moeten zijn.

Vandaag was hij vroeg vertrokken.
Een echte buffer.
Een zeldzame kans om voor de verandering eens op tijd te komen – misschien zelfs om de constante waarschuwingen over punctualiteit te laten verstommen.

Toen zag hij de auto op de vluchtstrook van Route 9 staan .

Een gestroomlijnde zwarte sedan met knipperende alarmlichten stond onhandig geparkeerd aan de rand van de weg. Michael reed er bijna voorbij. Op tijd komen was eindelijk binnen handbereik, en stoppen zou alles verpesten.

Maar toen zag hij haar.

Een vrouw in een elegante bruine jurk, duidelijk zwanger , staat naast de sedan met paniek op haar gezicht.

Michaels geweten won het van zijn zelfbehoudsinstinct.

Hij stopte.

‘Mevrouw, gaat het goed met u?’ riep hij terwijl hij dichterbij kwam.

Ze draaide zich om en Michael besefte dat ze verder was in haar zwangerschap dan hij had gedacht: ongeveer acht maanden . Blond haar, gestyled alsof ze zo uit een directiekamer was gestapt. Sieraden die niet thuishoren langs de snelweg.

Haar gezichtsuitdrukking verraadde echter pure angst.

‘Mijn band,’ zei ze, terwijl ze hulpeloos gebaarde. ‘Hij is lek. En ik heb over 90 minuten een belangrijke vergadering in Portland . Die kan ik niet missen.’

Michael keek op zijn horloge.