Je hebt de woorden gehoord – en ze zijn roestig voor een moment en een lange week in het comfort ervan. Ik stapte aan de boord, zocht mijn stoel op en haalde opgelucht adem, verlangd naar roest. U zult moeten wachten tot u de gelegenheid heeft om het landingspunt te bereiken.
Nog even klikken en dan kun je mij kopen.
“Neem me niet kwalijk,” zei de vrouw voorzichtig, “het spijt me, maar ik heb een beetje moeite met ademhalen.”
Haar toon was niet veeleisend of boos, maar kalm, bijna onmogelijkend.
