Waarom riskeren sommige mannen, die zich hebben verbonden aan een stabiele relatie, alles te verliezen? De vraag duikt steeds weer op, vaak vergezeld van woede, onbegrip of verdriet. Toch schuilen achter mannelijke ontrouw soms complexere motieven dan ze lijken. Dit verhaal, verteld vanuit het perspectief van een vrouw die lange tijd in de schaduw bleef, daagt gangbare aannames uit en opent een delicate maar noodzakelijke discussie.
De rol van « de ander »: een rol die zonder illusies wordt omarmd.
Ze heeft zich nooit proberen te rechtvaardigen. Op 29-jarige leeftijd beweert ze al sinds haar achttiende met getrouwde mannen te daten, zonder ooit een ‘conventioneel’ leven te willen leiden. Ze spreekt niet over romantische dromen of eeuwige beloften. Ze beschrijft haar rol als een tijdelijk toevluchtsoord, een plek waar deze mannen hun spanningen, frustraties en behoefte aan erkenning kwijt kunnen.
In tegenstelling tot de stereotypen presenteert ze zich niet als een rivale. Ze weet dat voor de meesten van hen hun primaire band met het gezin blijft bestaan. Wat ze biedt is geen liefdesrelatie, maar een pauze.
