1. Het huis waar je eigenlijk niet welkom bent

Iemand zal je niet altijd rechtstreeks vertellen dat ze je er niet bij willen hebben. Vaak is het subtieler.

Bij aankomst is de ontvangst lauw.
De begroeting lijkt automatisch.
Niemand doet moeite om je op je gemak te stellen.

Het gesprek is kort, de interesse minimaal en de sfeer geeft de indruk dat je meer ruimte inneemt dan dat je een moment deelt.

Het kan een ver familielid zijn, een oude vriend met wie er geen contact meer is, of zelfs iemand die dichtbij staat maar wiens relatie is veranderd zonder dat iemand erover heeft gesproken.

Het probleem is niet alleen de kilte van het moment zelf, maar ook het gevoel erna: je vertrekt met de vraag of je iets verkeerd hebt gedaan of dat je er wel echt had moeten komen.

In de loop der jaren leer je iets belangrijks:
een gedeelde geschiedenis is geen garantie voor een goede relatie.

Als je aanwezigheid wel wordt getolereerd, maar niet gewenst, ondermijnt aandringen alleen maar je zelfvertrouwen.